Wszystkich nas nie zamkniecie

4 czerwca z wielkim hukiem wspominana będzie w mediach rocznica tzw. kontraktowych wyborów. Były one jedną z konsekwencji obrad okrągłego stołu. Wierzyć się nie chce, że przez kolejne ćwierć wieku beneficjenci tamtego układu wciąż mają znaczny wpływ na nasze życie społeczno-polityczne i bronią ówczesnych filarów porozumienia. Można by powtórzyć za jedną z czołowych postaci ówczesnych rozgrywek tow. Wojciechem Jaruzelskim, że „bronią socjalizmu jak niepodległości”. Komuna do dzisiaj nie została z niczego rozliczona, a byli dziarscy towarzysze brylują w mediach, wspierani przez tych, którzy najbardziej nas wszystkich oszukali, czyli przedstawicieli tzw. lewicy solidarnościowej z Michnikiem na czele, do których później dołączyli inni byli opozycjoniści korzystający z koniunktury na załapanie się okrągło-stołowe dywidenda. Ci zaś, którzy w 1988 i 1989 r. pragnęli prawdziwie niepodległej Polski, sprzeciwiając się paktowaniu z czerwonymi, do dzisiaj są marginalizowany, wyśmiewani, wymazywani z kart historii ostatnio także karani przez kolegia. Zupełnie jak w czasie stanu wojennego. Machina propagandowa prowadzi dokładnie taką samą narrację, jaką Polacy musieli wysłuchiwać ust Urbana i partyjnych gadzinówek. 4 czerwca nie jest świętem wolnych Polaków i nigdy nim nie będzie.

Duma i przyszłość Wielkiego Narodu: I Marsz Pamięci Dzieci Wrzesińskich

Uroczystości związane z I Marszem Pamięci Dzieci Wrzesińskich (18 maja 2014 r.) rozpoczną się Mszą Św. o godz. 14:00, w trakcie której homilię wygłosi ks. Jarosław Wąsowicz SDB. Po Mszy Św. o godz. 15:30 odbędzie się marsz pod pomnik Dzieci Wrzesińskich, gdzie odbędą się okolicznościowe przemówienia. Na godz. 17 zaplanowana jest część historyczno-rozrywkowa oraz przemówienia zaproszonych gości. Wszystkie szczegóły uroczystości znajdują się na plakacie (powiększenie po "kliknieciu" załączonego powyżej obrazu).

GORĄCO ZAPRASZAMY!

Zmartwychwstanie Pańskie 2014 r.

„Raduj się ziemio, opromieniona tak niezmiernym blaskiem... Poczuj, że wolna jesteś od mroku, co świat okrywa. Raduj się Kościele święty, Matko nasza!”

/z Orędzia Paschalnego w Liturgii Światła/

W czasie Wigilii Paschalnej składamy wszystkim odwiedzającym naszą stronę życzenia radości i pokoju.

Błogosławionych Świąt Zmartwychwstania Pańskiego!

Jarek, Piotr, Paweł i Dominik

Wielkanoc AD 2014

Wielki Tydzień

Przed nami ostatnia prosta tegorocznego Wielkiego Postu. Wszystkim chętnym ten czas dostarczył wielu okazji, żeby wśród codziennego zamętu, znaleźć chwilę na refleksję i próbę przemiany życia w świetle bożych przykazań. Bo po to jest Wielki Post, żeby kolejny raz w życiu rozpocząć proces własnego nawrócenia. Kto jeszcze w tym roku nie zdążył się choć na chwilę zatrzymać, warto wykorzystać ostatnią szansę i włączyć się celebracje misteriów paschalnych począwszy od Wielkiego Czwartku, aż po Niedzielę Zmartwychwstania. Przesłanie pustego grobu jest dobrą nowiną dla każdego z nas. Jest znakiem nadziei, że czeka nas lepsze życie, tam gdzie czeka na nas Bóg.

Jest to fundamentalna prawda chrześcijańskiej wiary. Pozwala w życiu przetrwać tak trudne doświadczenia, że po ludzku są one nie możliwe do pokonania. Ale z wiarą w Boże miłosierdzie potrafimy się zdobyć na wiele. I ważne, że jest to że w momentach nie jesteśmy sami. Bo idziemy do nieba we wspólnocie. To jest nasza siła. Osobiście doświadczyłem daru modlitwy i wsparcia, kiedy potrzebowali moi bliscy, albo ja sam lądując pierwszy raz w życiu w szpitalu. Taki szturm do nieba czyni cuda. Mój przyjaciel Andrzej Duffek, który uległ wypadkowi i leżał przez kilka miesięcy, co dzień walcząc o życie, jest tego najlepszym przykładem. Modliła się za niego cała kibicowska Polska, bo wniósł wiele w nasze środowisko przez swoje zaangażowanie i oddanie sprawom kibicowskim. Dzisiaj Pan Bóg dał mu te łaskę, że może opowiadać o tym co wydarzyło się w Jego życiu innym, nigdy nie odmawia, korzysta z każdej okazji, żeby dać świadectwo.

Jan Paweł II Wielki

Dziewiąta rocznica śmierci Jana Pawła II i zbliżająca się Jego kanonizacja, jest dobra okazją wielkich narodowych rekolekcji, które miały miejsce nie tylko w czasie, kiedy papież Polak odchodził do domu Ojca i w czasie żałoby po Jego śmierci, ale w czasie całego pontyfikatu tego wielkiego proroka naszych czasów. Przez wiele lat byliśmy mądrzy i słuchaliśmy Jana Pawła II, jego wykładu narodowej historii i obecności w niej Boga, dlatego udało nam się zerwać kajdany czerwonej niewoli. Później z ta naszą mądrością było już różnie, aż nas papież musiał upomnieć. Refleksja, zadumanie i modlitwa powrócił do serc większości, dziewięć lat temu, kiedy Ojciec św. podsumowywał swój twórczy pontyfikat cierpieniem i świadectwem wiary w życie wieczne. Ten nastrój roznoszący się w naszej ojczyźnie przeraził złego i media szybko go w Polsce zbombardowały, tanimi sensacjami, wyimaginowanymi skandalami, wściekłym atakiem na księży i święty Kościół. Swoje wówczas osiągnęli. 

Moi niepełnosprawni przyjaciele

„Jest Pan kłamcą, cały czas Pan kłamie, pana rząd i ministrowie” – tymi mniej więcej słowami skwitowali wypowiedzi premiera Donalda Tuska rodzice dzieci niepełnosprawnych, z którymi spotkał się w czasie ich protestu w Sejmie. Niewiele było takich sytuacji, żeby ktoś z taką odwagą i determinacją publicznie wypunktował szefa polskiego rządu. To ludzie niezwykle odważni, zdeterminowani sytuacją, w której nie mogą z powodu opieszałości rządzących zapewnić swoim dzieciom odpowiedniej opieki. Siłacze, którzy z miłości do swoich pociech wiele potrafią znieść i całkowicie się im poświęcić często odkładając na bok kariery i cały blichtr tego świata. A co najgorsze często są niezrozumiani, skazani na samych siebie.

Miałem wielokrotnie ten wieli dar poznać osobiście tych wspaniałych ludzi i zaprzyjaźnić się z ich dziećmi. Wielu z nich przyprowadza swoje pociechy na stadion. Kibice niepełnosprawni zresztą są świetnie zorganizowani. Mają nawet swoje stowarzyszenia, żeby wspomnieć chociażby bliską mojemu sercu gdańską inicjatywę Stowarzyszenia Kibiców Niepełnosprawnych im. Dawida Zapisek. Są one bardzo prężne. Bardzo się cieszę, że coraz więcej niepełnosprawnych kibiców pojawia się na naszej pielgrzymce na Jasnej Górze. Pierwszych przywiózł ks. Tadeusz Isakowicz – Zaleski, niezmordowany ich przyjaciel. Na ostatnią przyjechali z wielu już miast w Polsce ze swoimi rodzicami i opiekunami.

Hej Śląsk!

Tygodniowa nieobecność na łamach GPC spowodowała, że napiętrzyła się ilość informacji, którymi chciałbym podzielić się z naszymi czytelnikami. Tydzień temu na Kapitule Generalnej salezjanów miałem zaszczyt wraz z dr Rafałem Sierchułą, z poznańskiego oddziału IPN, zapoznać współbraci z angielską wersją książki „Wierni do końca” traktującej o pięciu młodych męczennikach II wojny światowej, wychowankach oratorium salezjańskiego w Poznaniu, popularnie zwanych „Piątką”. Dzięki anglojęzycznej publikacji ich historia zostanie opowiedziana we wszystkich krajach, w których pracują salezjanie, a jest ich już ponad 120 na świecie. Nasz pobyt w Rzymie stał się świetną okazją nie tylko do zaprezentowania postaci salezjańskich czy wieloletniej współpracy naukowej Zgromadzenia Salezjańskiego z Instytutem Pamięci Narodowej, ale również do pokazania naszej historii, Polski która w XX w. musiała zmierzyć się z dwoma totalitarnymi systemami i zapłaciła za to olbrzymią daninę krwi.

Znak Rodła

Dwa dni temu, 6 marca, minęła 76 rocznica I Kongresu Polaków w Niemczech, który odbył się w 1938 roku w berlińskim Theater des Volkes. Stał się on podsumowaniem wielu lat pracy organicznej o zachowanie polskości tych, którzy zamieszkiwali tereny Niemiec. Na Kongres z całej ówczesnej III Rzeszy przybyło 5 tysięcy delegatów, Polaków spod znaku Rodła. Odważnych ludzi, którzy pomimo skrajnie niesprzyjającej sytuacji politycznej byli wierni narodowym wartościom i tradycjom. 

Sam znak pod którym jednoczyli się nasi rodacy ma bogata symbolikę i ciekawą historię. Kiedy do władzy doszedł Hitler i nakazano wszystkim organizacjom stosowanie symboliki nazistowskiej, Związek Polaków w Niemczech stanął przed dylematem, jak ominąć nakazy, a jednocześnie wyakcentować swoją narodową przynależność. W 1933 r. po wielu dyskusjach jako znak Polaków w Niemczech przyjęto zaproponowany przez Janinę Kłopocką projekt graficzny Rodła. Przedstawiał on stylizowany biały bieg Wisły na czerwonym prostokątnym tle, z zaznaczonym stołecznym królewskim miastem Krakowem, który symbolizował ciągłość Państwa Polskiego, kolebkę i stolice narodowej kultury. Oznaczał łączność Polaków z Niemiec z macierzą i był przeciwstawiany swastyce, chociaż graficznie przypominał jej połowę. W ten sprytny sposób Polacy w Niemczech uniknęli przyjęcia symboliki nazistowskiej.

X Konwent Unii Polityki Realnej

 (tekst oraz zdjęcia za myśl24.pl)

1 marca 2014 roku, w Katowicach, odbył się Konwent Unii Polityki Realnej (najstarszej, nieprzerwanie działającej pod jedną nazwą, partii politycznej w Polsce), która współtworzy Ruch Narodowy. Konwent poprzedziła Msza Święta w rycie klasycznym, którą w kameralnym, pochodzącym z XVII wieku, bytomskim kościele pod wezwaniem Ducha Świętego odprawił w intencji UPR oraz jej członków i sympatyków ks. Jarosław Steczkowski. Same obrady podzielone były na dwie części.

W pierwszej, w której udział wzięli jedynie uprawnieni delegaci, po wprowadzeniu sztandaru partii i odśpiewaniu hymnu państwowego, wysłuchano sprawozdania Prezesa UPR dr Bartosza Józwiaka oraz głosowano nad absolutorium dla Prezesa, członków Prezydium i Rady Głównej. W tej części wybrano także nowe władze centralne partii w postaci Prezesa, Sądu Naczelnego, Rady Głównej i Centralnej Komisji Rewizyjnej. 

W wyniku głosowania Prezesem na kolejną, trzecią kadencję, wybrano ponownie dr Bartosza Józwiaka.

Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy"

Od 2011 r. dzięki inicjatywie ustawodawczej Prezydenta RP śp. prof. Lecha Kaczyńskiego, decyzją polskiego sejmu 1 marca każdego roku obchodzimy święto państwowe Narodowy Dzień Pamięci „Żołnierzy Wyklętych”. Jest to jedno z niewielu świąt państwowych w naszym polskim kalendarzu i jak pokazuję dotychczasowe doświadczenie trzeba jeszcze włożyć dużo pracy aby zaistniało ono w mentalności mediów, urzędników, władz samorządowych i państwowych. Większość organizowanych w tych dniach wykładów, pokazów filmowych, manifestacji patriotycznych i innych uroczystości nadal odbywa się społecznym wysiłkiem wielu środowisk, które pielęgnują pamięć o żołnierzach wolnej Polski. Chociaż zdarzają się chlubne wyjątki, zwłaszcza na szczeblach samorządowych, które należy dostrzec i docenić.